تیمور: کمکهای بشردوستانه مربوط به حفاظت از کرامت انسانی است.
نورالدین تیمور، رئیس انجمن امید کاروان بتمن، توجه را به بحرانهای مناطق مختلف از جمله غزه، سودان، یمن، سوریه، افغانستان، لبنان و ایران جلب کرد.
تیمور اظهار داشت که کمکهای بشردوستانه نباید به حمایتهای اضطراری محدود شود، بلکه باید تلاشها افزایش یابد تا مردم از طریق پروژههای پایدار به خودکفایی برسند.
به مناسبت روز جهانی بشردوستی در ۱۹ آگوست، نورالدین تیمور، رئیس انجمن امید کاروان بتمن، وضعیت بشردوستانه در مناطق بحرانی جهان را ارزیابی کرد و اظهار داشت که جنگ، گرسنگی، مهاجرت اجباری و مشکلات دسترسی به خدمات درمانی میلیونها نفر را تحت تأثیر قرار میدهد.
تیمور در بیانیهای کتبی به خبرنگار ایلخا گفت: «متأسفانه، بحرانهای انسانی امروزه در بسیاری از نقاط جهان در حال تشدید و ادامه هستند.
در غزه، سودان، یمن، سوریه، افغانستان، لبنان، ایران و مناطق مختلف دیگر، جنگ، گرسنگی، آوارگی اجباری و مشکلات دسترسی به مراقبتهای بهداشتی، میلیونها نفر را تحت تأثیر قرار داده است.
طبق دادههای سازمان ملل، صدها میلیون نفر در سراسر جهان در سال ۲۰۲۶ به کمکهای بشردوستانه نیاز خواهند داشت.
تیمور با اشاره به اینکه وقایع در مناطقی مانند غزه و سودان دامنه مفهوم کمکهای بشردوستانه را گسترش داده است، گفت: «آنچه در مناطقی مانند غزه و سودان اتفاق میافتد به ما نشان میدهد که کمکهای بشردوستانه دیگر فقط مربوط به غذا یا سلامت نیست؛ بلکه مربوط به حفاظت از حق حیات، سرپناه، امنیت و زندگی شرافتمندانه انسان است.»
بنابراین، جامعه بینالمللی باید در مواجهه با بحرانها سریعتر، عادلانهتر و منسجمتر عمل کند.»
تیمور با اشاره به فعالیتهای سازمانهای مردمنهاد اسلامی در مناطق آسیبدیده از جنگ، قحطی و بلایای طبیعی گفت: «سازمانهای مردمنهاد اسلامی کارهای مهمی انجام میدهند. به لطف نیروی کار داوطلب و فرهنگ بشردوستانهشان، سازمانهای مردمنهاد اسلامی کارهای مهمی را در بسیاری از نقاط جهان انجام میدهند.»
او گفت: «با این درک، ما به عنوان کاروان امید، تلاش میکنیم تا نه تنها در ترکیه، بلکه از آفریقا تا غزه نیز به نیازمندان کمک کنیم.»
تیمور با بیان اینکه تلاشهای امدادی مداوم صرفاً به حمایت غذایی محدود نمیشود، افزود: «به عنوان کاروان امید، رساندن کمک به نیازمندان چه در داخل و چه در سطح بینالمللی نمونه بارزی از این امر است.»
او گفت: «کار ما محدود به کمکهای غذایی نیست؛ بلکه شامل حمایت از یتیمان، مراقبتهای بهداشتی، آموزش، مسکن، آب پاک و پروژههای پایدار نیز میشود.»
تیمور در ادامه با اشاره به چالشهای پیش روی امدادگران بشردوستانه در این زمینه گفت: «بزرگترین مشکلات موجود در محل، خطرات ناشی از درگیری و امنیت است.»
«ناتوانی تیمهای امدادی در رسیدن به مناطق، محدودیتهای موجود در نقاط مرزی و گذرگاهها، تخریب جادهها و زیرساختها، تأخیر در تأمین کمکهای بشردوستانه و ناتوانی در تضمین دسترسی ایمن به کمکهای بشردوستانه در برخی مناطق، مشکلات جدی ایجاد میکند.» تیمور همچنین خاطرنشان کرد که امدادگران بشردوستانه با خطراتی روبرو هستند و افزود: «علاوه بر این، غیرقابل قبول است که امدادگران بشردوستانه نیز هدف قرار گیرند.»
او گفت: «کمکهای بشردوستانه باید خارج از محاسبات سیاسی نگه داشته شوند و امدادگران باید تحت قوانین بینالمللی محافظت شوند.»
«کمکهای اضطراری جان انسانها را نجات میدهد؛ اما باید راهحلهای پایدار نیز ایجاد شود.» تیمور با تأکید بر اینکه کمکهای بشردوستانه باید توسط پروژههای بلندمدت پشتیبانی شوند، گفت: «کمکهای اضطراری جان انسانها را نجات میدهد؛ اما به همان اندازه مهم است که از نیاز مداوم مردم به کمک جلوگیری شود.»
بنابراین، در تلاشهای امدادی، ایجاد سیستمهایی که مردم را قادر سازد روی پای خود بایستند، به همان اندازه «دادن ماهی به آنها» اهمیت دارد.
آموزش، آموزش حرفهای، زیرساختهای مراقبتهای بهداشتی، آب سالم، کشاورزی، مسکن و پروژههای تولیدی در مقیاس کوچک از این نظر از اهمیت بالایی برخوردارند.
«کارهای کاروان امید، مانند حفر چاههای آب، حمایت از یتیمان، پروژههای بهداشتی و آموزشی، نمونههایی از این درک هستند.» «نیکی وظیفه چند نفر نیست، بلکه مسئولیت مشترک جامعه است.» تیمور با بیان اینکه آگاهی از کمکهای بشردوستانه و داوطلبانه باید در مقیاس جهانی تقویت شود، گفت: «اول از همه، فرهنگ کمکرسانی باید از حساسیتی که فقط در مواقع بحرانی به یاد میآید، تغییر کند.»
او گفت: «آگاهی از امور خیریه، مشارکت، داوطلبی و احترام به کرامت انسانی باید در تمام اقشار جامعه، از کودکان گرفته تا جوانان، تقویت شود.»
تیمور با تأکید بر اهمیت توسعه ظرفیتهای نهادی سازمانهای مردمنهاد و آموزش داوطلبان، سخنان خود را با این جملات به پایان رساند: «علاوه بر این، باید ظرفیتهای نهادی سازمانهای مردمنهاد افزایش یابد، داوطلبان به صورت حرفهای آموزش ببینند و همکاری مردم و سازمانهای مردمنهاد بهبود یابد.»
فلسفه ما در کاروان امید (Umut Kervanı) نیز بر اساس کار داوطلبانه است.
زیرا ما معتقدیم که انجام کار خیر وظیفه چند نفر نیست، بلکه مسئولیت مشترک جامعه است.
کاری که سالهاست در بتمن انجام میشود، مبتنی بر همین فرهنگ همبستگی داوطلبانه است.
منبع: ایلخا